Mersin bitkisi Türkiye' de Akdeniz ikliminin ve yamalarının görüldüğü ve mersin adını taşıyan her yerde yetişir. Akdeniz iklimi görünen Kalifornia, Avustralya' nın bazı kesimleri gibi uzak ülkelerde, Samsun ve Sinop yamalarında, Kahramanmaraş; Andırın ve Türkiye'deki Çoruh vadisi gibi tüm akarsu vadilerinde de görülebilmektedir. Güney Avustralya' da güller gibi süs bitkisi olarak da yetiştirilir.
Missouri Botanik Bahçesi' ne göre, böcek ve hastalık problemi yoktur, kökler zayıf direnajlı yerde bile barınabilir. Çiçeklenme dönemi ise Mayıs-Temmuz dönemi olarak gösterilmektedir. Çok güneş ister, kısmen gölge de sever, orta derecede su ihtiyacı vardır, kuşların sevdiği bu bitki, kuraklığa toleranslı, güzel kokan herdem yeşil bir türdür.
Bitki yaprakları tanen, uçucu yağ, acı maddeler açısından bilinen yara iyileştiricidir. Yabanisi murt, aşılısı hambeles diye anılsa da (Karaisalı; Murt çukuru), mersin bitkisi, gen akışı içinde uzun yaşamlı ve dayanıklı bitki olarak insanlık tarihinde test edilmiş ve onaylanmıştır.
Antalya'da ve Mersin' de çalı meşelerle birlikte yaşamayı sever. En güzel özelliği ise döküntülerinin meşelerden daha çabuk dekompoze olduğunun bulunmasıdır.
Çevresel ışık faktörlerinde klorofil üretimine bakılmış ışık ve gölge yapraklarında şeker açısından belirgin bir istatistik fark bulunamamıştır.
Mantar hastalıkları, franjit, dişeti iltihapları, çıban iyileştirici, astım, şeker düzenleyici, kan kesici ve yatıştırıcı etkileri bilinmekte ve halk içinde kullanılmaktadır. Demir, 2014' e göre, Myrtus communis L. meyvesinin diyabette serbest radikallerin oluşumunu ve oksidatif stresi azaltabileceği ileri sürülebilir. Yüksek fenolik madde içeriği ve antioksidan kapasitesine sahip olduğundan antioksidan ve antimikrobiyal bu türün meyvelerinin taze veya işlenmiş olarak tüketilmesi önerilmiştir (Aksay,2005; Tuberosa et al, 2010; Mimica-Dukić, et al, 2010; Messaoud et al, 2012).
Söke ve Elmacı, 2015; siyah ve beyaz mersin (Myrtus communis L.) meyvelerinin şekerlemeye işlenmesini amaçlamıştır. Meyve kopma kuvveti bakımından tipler arasında bir fark bulunamamıştır. Ağaç başına verim, sahil koşullarında 9.2 kg'a kadar çıkmıştır. Meyvedeki çekirdek sayısı yayla koşullarında tiplere göre değişirken, sahilde önemli bir fark belirlenememiştir. Meyvelerdeki gelişmiş çekirdek sayısı en fazla 19.83 adet meyve ile Hambeles tipinde saptanmıştır. Şıra verimi, % 29.6-35.0 arasında değişmiştir. Meyvelerde malik asit diğerlerine göre daha yüksek bulunmuştur. Uçucu yağ olarak siyah ve beyaz mersin yapraklarında en fazla 1,8 sineol ve α-pinen bileşenleri saptanmıştır.
Özellikle kuraklığa dayanıklılık nedeniyle peyzaj mimarlığı çalışmalarında çok tercih edildiği ve kirli toprakların temizlenmesi amacıyla ve peyzaj onarımında ıslah teknolojisi kapsamında kullanıldığını aktarılmıştır.
Tıp alanında çeşitli hastalıkların tedavisi ile birlikte geleneksel olarak ilaç yapımında çok eski dönemlerden bu yana kullanım alanı bulduğu, deri tabaklama ve boyama malzemesi olarak (Doğan ve ark, 2003) ve hayvan yemi olarak kullanılan bu baharat türünün gıda endüstrisinde ise aroma/koku, likör, şerbet, marmelat ve reçel yapımı ile diyet takviyesi şeklinde kullanıldığı bilinmektedir. Yaban yaşamına katkısı nedeniyle habitat değeri oldukça yüksek olan bu türün böcek öldürücü kullanımı arasında, sinek, güve, fasulye biti yer almaktadır (Bozdoğan ve ark, 2017)
Mersin (Myrtus communis L.) Akdeniz Bölgesinde kumuldan başlayarak maki vejetasyonu içerisinde ve orman altlarında da yayılış gösteren ve üretimi yapılan önemli odun dışı orman ürünlerinden birisidir. Yapraklarından tıp ve farmaside kullanılan Myrtol elde edilir. Mersin bitkisi yaprakları, meyveleri ve yapraklarından elde edilen uçucu yağı tıp, parfümeri ve gıda sanayiinde kullanılmaktadır.
Mersin ili sınırlarını kapsayan Mersin Orman Bölge Müdürlüğü orman alanlarında her yıl mersin üretimi yapılmaktadır. Sürgün olarak yıllık üretim miktarları 2007-2013 arası yaklaşık 2.500kg iken son dört yılda üretim miktarlarında önemli artış olmuştur. 2014'te 116.725 kg, 2015'te 97.568 kg, 2016'da 102.000 kg olmuştur. Üretimdeki bu artış mersin bitkisine olan taleple doğru orantılıdır.
Orman alanlarında yapılan üretimlerde üreticiler orman idaresine cüzi bir tarife bedeli ödemekte ve izin almaktadır. 2017 yılı tarife bedeli 1 kg sürgün için 0,07 tl dir. Mersin çalısında hem yaprak hem de meyve üretimleri yapılmaktadır. Yaprak amaçlı üretimler yıl boyu yapılabildiği gibi kuru yaprak amaçlı üretimler genellikle temmuz-eylül arası yapılmaktadır. Yerden 5-10 cm yüksekten kesilen sürgünler kesildikleri yerlerde kuruyana kadar bekletilmekte, kuruduktan sonra çırpılarak yaprakları dallarından ayrılmakta ve kuru yapraklar çuvallanmaktadır. Meyve amaçlı üretimler ise meyvenin olgunlaştığı sonbahar aylarında eylül-kasım arasında toplanmaktadır (Polat, 2018; Everest ve ark., 2018)
Alata Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü ve Doğu Akdeniz Ormancılık Araştırma Enstitüsü Bölge Müdürlüğü' nün yetiştirdiği mersin fidanlarının Mersinli Çiftçilerle buluşması için Mersin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün yönlendirmesi mükemmel bir birliktelik teşkil edecektir.
Kaynak: Everest, A., Eliuz, E.A.E, Gökçek, S. S., Merzeci, A. 2018. "I. MERSİN BİTKİSİ (Myrtus communis) KÜLTÜRÜ VE BİTKİNİN ENDÜSTRİYEL UYGULAMALARI" ÇALIŞTAY ÖZET VE SONUÇ RAPOR KİTAPÇIĞI, MERSİN.